Over mij

Inleiding

Er gaat geen dag voorbij of ik zit wel weer eens met een stelletje dobbers in mijn handen. In gedachten zie ik er al eentje met de antenne net boven het wateroppervlak uitsteken voordat hij, na een klein tikje, gestaag in de diepte verdwijnt. Vanachter m’n draaibankje in de hobbykamer… mijmerend …..droogvissen ……..

De dobber bepaalt dus voor het grootste deel mijn hengelsportplezier. Natuurlijk is het ook spannend wanneer tijdens het vliegvissen een droge vlieg van het wateroppervlak wordt geslurpt of wanneer de feedertop met korte tikjes aangeeft dat er vis op de stek aanwezig is. Er gaat bij mij echter niets boven het visuele genot van een aanbeet die je via je dobber te zien krijgt.

Motivatie

(Waarom zelf dobbertjes maken?)

Hoe komt iemand er toe om tegenwoordig nog z’n eigen pennen te maken?! In de hedendaagse hengelsporthandel is immers alleen al qua visdobbers een overgroot assortiment fabrieksmateriaal verkrijgbaar.

Dit was zo’n 35 jaar geleden wel anders. Omdat het aanbod zich toen vrijwel beperkte tot ganzenveer pennen, slanke ‘Rotterdammers’ en andere ‘wonderpennen’ maakten veel vissers hun eigen dobbers. Toen eind jaren ’70 de Italiaanse en Franse wedstrijdpennetjes hun intrede deden bleken er in deze series nogal gaten te zitten v.w.b. het draagvermogen. Een pen kon je bijvoorbeeld kopen in 0,5 gram en in 1 gram. Wilde je echter een 0,75 ‘grammer’ dan was je genoodzaakt deze zelf te maken.

Ontevreden met het toenmalige assortiment startte ik begin jaren ’80 met het maken van m’n eigen wedstrijdpennen. Op de as van een fietswiel liet ik een boorkopje lassen waarna de andere kant van de as werd voorzien van een tandwieltje van Meccano. Met een oud motortje van een naaimachine werd de aandrijving een feit. Aanvankelijk was het op meerdere terreinen echt pionieren geblazen. Niet alleen de techniek om een mooi zuiver drijflichaam te draaien maar ook de zoektocht naar geschikte materialen zoals; roestvast staaldraad en geschikte balsa bleek op zich al topsport.

Bedenk hierbij dat er in die jaren geen internet voor informatievoorziening bestond waardoor je genoodzaakt was om via de telefoon of door spontaan aan te kloppen bij een staalfabriek te hopen op een voorraadje materiaal. Verder het uitproberen van allerlei primers, lak- en lijmsoorten ….. (prullenbakken vol met illusies en een hele financiële investering heeft het me door de jaren heen gekost.) Ervaring is dus eigenlijk niets meer dan een optelsom van je eigen fouten. Echter door vallen en opstaan heb ik wel een eigen dobberbouwstijl ontwikkeld waar ik momenteel heel tevreden mee ben.

Er zijn drie factoren van belang waardoor dobberbouw heden ten dage voor mij nog steeds zo’n aantrekkelijke hobby is:

1. Plezier door creativiteit. Wanneer je een ideaalbeeld hebt van een bepaalde wedstrijdpen kun je in de winkel vaak wel enkele types vinden die er op lijken maar het toch nèt niet helemaal zijn. Als je zelf dobbers maakt heb je de vrijheid om te bepalen uit welke materialen je een pen samenstelt en kun je ook het model, de grootte en lengte van je favoriete type exact op je eigen wensen afstemmen. Hoewel ik af en toe nog wel fabriekspennen kopieer omdat het betreffende type uit de handel is genomen, vormen eigen ontwerpen een veel grotere uitdaging.

2. Hogere kwaliteit door een juiste materiaalkeuze en afwezigheid van tijdslimieten. Het is logisch dat de handel is gebaseerd op omzet en winst waardoor een dobberfabrikant z’n inkoopskosten en arbeidsuren scherp in de gaten houdt. Als hobbyist heb je met deze factoren maar beperkt te maken omdat je zelf de tijd en aandacht bepaalt die je aan de bouw van een dobber besteedt. Ook kies je natuurlijk de beste materialen voor je eigen dobbers waardoor je uit mag gaan van een hogere kwaliteit.

3. Het kostenplaatje. Een zelfgemaakte dobber kost relatief niet zoveel aan materiaal. Balsa, kunststof, staaldraad en carbon zijn namelijk vrij goedkope producten. (Het is voornamelijk de arbeidsintensiviteit die de pennen kostbaar maakt.) Wel dien je er rekening mee te houden dat, wanneer je serieus met deze hobby aan de slag wilt, je in gereedschap en materiaal een investering zult moeten doen. Een geschikt draaibankje gaat je dan het meeste kosten. Dit kun je echter wel weer terugverdienen door af en toe aan je vismaten zelfgemaakte creaties te verkopen.

Samenvattend betekent de dobberbouw voor mij vooral een hele leuke hobby naast het vissen. Het geeft me altijd zeer veel voldoening om met zelfgemaakte pennen leuke resultaten te behalen.